19 Ocak 2020 Pazar

Cevabını Kimsenin Bilemeyeceği Sorular



      Herkesin kuyusu kendine derin. Ve herkesin anlatamadıkları ya da anlayamadıkları var. Hepimizin.. Çünkü insanız. Kalabalıklar içinde yaşayan insanlar olarak bazen o kalabalığın içinde öyle yalnızız ki.. Yapayalnız.. Kimsenin elemini kederini sorgulayamayız. Anlam veremesek de acısına, basit bir meseleymiş gibi davranamayız. Tıpkı küçük sevinçlerini ya da ufacık hayallerini gerçekleştirdiğindeki sevinci basitleştiremeyeceğimiz gibi.

      Başkalarının mutluluğuyla mutlu olur musunuz? Sizin hayalini kurduğunuz bir meseleye bir başkası şans eseri hemen kavuştuğunda, gülümseyebilir misiniz onun adına? Sadece soruyorum. Cevabını sizden başka hiç kimse bilmeyecek nasılsa.

      Kalabalıklardan bahsetmiştim. O kalabalıklar, tam bağımsız yüzlerce dünyadan oluşuyor aslında. Belki bir uyduya bağlı ancak özünde özgür. Hüznüyle, neşesiyle, hayalleriyle, düşünceleriyle herkes birbirinin aynısı ve bir o kadar da farklısı. Garip değil mi? Her birini kendimizce yorumlayabilir, bazen altını bazense üstünü çizebiliriz. O kötü, diğeri iyi, öteki onursuz, beriki doyumsuz.. Zor değil. Her insanı kolayca yaftalayabiliriz. İyi bir enerji almadıysak yandı hepsi.

      Şimdi bir şeyleri kendimiz için düşünelim..
      Bazı insanların bizi çok sevdiğini, neşemizle neşelendiğini, bize güvendiğini, koruyup kollamak istediğini, sorun olarak gördüğümüz meselelere yeni bir pencere açmak için çabaladığını, samimiyetimize inandığını ve gerçekten değer verdiğini hissediyoruz. Ancak bu sevgiyi nasıl kazandığımızı bilemiyoruz. Sonra bir başkasının bize nefret dolu bakışını ya da peşimizden atıp yakalayamadıklarına şahit oluyoruz. Bu,onu da anlamlandıramıyoruz. Ortak bir paydamız yokken, kimse kimseyi gerçekten tanımamışken bu nefret neden? İyi biri miyim ben şimdi? Kötülüğün abidesi mi? Hangisi? Ya da iyi bir insan olmak nedir? Bunun bir tanımı olabilir mi?


      Bu ve bunun gibi düşüncelerle geçiyor günler. Önce kendimde arıyorum hatayı, kendimde bulmaya çalışıyorum kusuru. Hayattan öğreneceğim çok şey var. Biliyorum. Bir gün güller açacak, bülbüller şakıyacak bunu da biliyorum. Her yeni gün güzellikler getirsin. Yarın çok güzel şeyler olsun hepimiz için..


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Çatırtıları Duydunuz mu?

      Kulağım çınladı, işte geldim. Beni mi anmıştınız? :)       Tabii ki dönüp dolaşıp konacağım dal, burası olacaktı. Bu defa kendi düşünc...