Fonda İncesaz / Derya var.
Bugün canım alışkanlıklar üzerine yazmak istedi. Alıştıklarımız, alışamadıklarımız, alışmaya çalıştıklarımız, kurtulduklarımız, kurtulamadıklarımız ve kurtulmaya çalıştıkça kıvrandığımız alışkanlıklarımız..
Ara ara unutup kaşıdığımız, kabuklu yaralarımız..
Bazı alışkanlıklar geçicidir. Oyalanacak sağlam meşgaleler bulduğumuzda unutur ve geçeriz. Bazılarının alışkanlık olduğunu inatla kabullenmek istemeyiz. Bu bir alışkanlık değil der ve günden güne bağlanmaya devam ederiz. Eldivensiz kar topu oynama isteğiyle soğuklara yürür gideriz..
Bazen üşürüz, evet bazen çok üşürüz, eldivensiz olduğumuzu fark ederiz fakat dönüş yoktur! Soğuğa dayanamayan eller, kalbinde oynadığı bu soğuk oyunun sıcaklığı ile evine döner. Aklı kalsa dahi her bir kar tanesinde, ağır ağır yürür gider. Ta ki görünmez olana kadar..
Şimdi ben susuyor ve sözü İncesaz'a bırakıyorum, dinleyin..
Mabed dünya,
Zifiri karanlıkmış..
