Kalbini güneşe seren biri, gitmeye hazırlanmış güneşin ardından uzunca bakmak istedi. İzledi. Göğün beyaz bulutların ardındaki maviliğini, pembeleşmeye başlayan sessizliğini ve güneşin turuncu sözlerini dinledi. Dolaştı kalbinin yemyeşil bahçesinde, dolaştı çimenlerin o neşeli tazeliğinde ve aldı mis kokusunu en güzel çiçeklerin. Döndü evine ve bir kuş kondu karşısındaki pencereye. Uzun uzun izledi. Kanat çırpışını ve gözlerinin içine içine bakışını heyecanla bekledi. Penceresinden gelen en sessiz sesleri yazıya geçirmek istedi. Gerçekler kadar siyah mürekkebini çekti hayalleri kadar naif bir kalemin ciğerlerine ve defterine usul usul şu düşüncelerini işledi:
Görünenin ötesinde bir yaşam var. Aslında gerçek tam olarak söylendiği gibi değil. Hatta bazen yapılanlar dahi bambaşka düşüncelerin izdüşümleri. Hayat sembolik bir yaşantı sanki.. Perde arkasından el sallayan tebessümlerin, heyecanların, hırçınlıkların saklanarak ve varlıklarını ancak -mış gibi yaşayarak hissettirdikleri zamanlar içindeyiz şimdi.
Hangi mendil kurutur timsahların gözlerinden akan incileri? Hangi merhem şifa olabilir görünmez bir yaraya? Yara nedir? Kalpler devayı nerede bulabilir? Sorular batmakta olan bir güneşin peşinden koşuyor adeta. Yakalayabilirlerse ne ala! Ya yakaladıklarında da cevap bulamazlarsa?
Yürüyoruz. Yollar belirlenmiş ve sınırlar çizilmiş gibi. Yürüyoruz.. Nihai nokta herkes için farklı olsa da, bazen aynı yolları paylaşıyor ve bazen farkında dahi olmadan uzaklaşıyoruz. Bir başkasının yolu da, hayatı da, varacağı nokta da hep en güzeli. Birbirinin hayatına özenerek biten ömürler kervanı uzaklardan selam ediyor sanki. Buralar karmaşık, sen hayatı olduğu gibi kabullen der gibi..
Bir kuş bile tepelerden izlemek istiyor şehri. En uzakları görebilmek, gölgeliğe kanat açabilmek istiyor. Yorulduğuna değsin, rüzgarı hissetsin istiyor. Bir kuş.. Hangi ömür bir kuş kadar özgürce yaşıyor bu şehri? Yaklaşıyor şimdi kalabalık, karmaşık, karanlık ve ışık! Hayatta her şey ışığa koşar değil mi? Kalpler de bir ışık arıyor. Bir çiçeği heyecanla kokluyor ve en güzel sesleri hayranlıkla dinliyor.
Şimdi güneş çok uzaklara gidiyor. Ve martılar güneşi sevgiyle uğurluyor..
Görsel alıntıdır.
