Yolumun Işıkları

      Ergen yıllarımda, sözler çok hızlı söylendiği ve daha çok kelime duyabildiğim için rap müzik dinlerdim. Daha çok kelime duymak, bana bir yokuştan aşağıya doğru soğuk bir rüzgarla koşmak gibi gelirdi. Yokuştan aşağıya koşmak, o zamanlar için ruhumun vazgeçilmez bir terapi şekliydi.
      Ceza bir şarkısında şöyle diyor:
        Feyz al, bu gerçek!
        Korkma sakın!
        Ürkme, tırsma, geri dönme!
        Şans var!
        Anladım ki, hayatı anlamlandırmak istiyorsak önce hayatı anlamak gerekli. Yaşamadıklarımızı yaşayan insanlardan feyz almak, tecrübelerini dinlemek ve ders almak gerçekten önemli. Yaşam, bir mücadele ile sürdüğünde anlamını kazanıyordur belki.

      Evet insanız ve korkularımız ile kaygılarımız arasında mekik dokuyor bazen duygularımız. Bilmeliyiz ki, böyle böyle ağaracak gün ve yeniden yeşerecek umutlar. Karanlıklardan korkuyorsak karanlığa doğru ilk adımı atmak, ışığı açmak için en gerçekçi hamle olacak.

      Bir süredir hatalarımı, yanlışlarımı affettiğimi gözlemliyorum. İnsan bazen kendisine söz geçiremiyor ve yalnızca süreci bir başkası gibi izlemeyi tercih ediyor. Anladım ki artık olgunlaşıyorum. Bu olgunlaşma yolunda hatalarımı, kusurlarımı, eksiklerimi görüyor ve onların yalnızca bir süreçten geçtiğini düşünüyorum. Yanlış yapa yapa, hatalarımla düşe kalka büyüyecek ve ruhumu yıkılmaz bir duvara dönüştüreceğim. Aslında bunu yapacak olan benden ziyade hayatım olacak. Yaşadıklarım, yoluma çıkan olaylar ve insanlar.. Bunlar, beni yarınlara taşıyacak olan en gerçek unsurlar.

      Hayallerimize ya da ışıl ışıl parlayan o hayata adım atmak istemeyişimizin asıl sebebinin korkularımız olduğunu düşünüyorum. Korkularımızın ise gerçek sebebi eksiklerimiz olabilir. Herkes kendi eksiklerini, hayal ettiklerini ve onu gerçekten nelerin mutlu ettiğini en iyi bilendir. Hayatınızda neyin eksik olduğunu ve bu eksiği nelerle tamamlayabileceğinizi düşündünüz mü hiç?

      Ağaç değiliz ve kök saldığımız düşüncelerimizden, tercihlerimizden, alıştığımız her şeyden uzaklaşabilir, değişebiliriz. Değişmek içinse gelişmek ve eksikleri kapatmak için çabalamak gerek. Nihayetinde ruhu beslemek, feyz almak, tecrübelere saygı duymak ve korkmadan o ilk adımı atmak gerek.

      Kendimce -bu süreçte- kendim için yapabileceğim en iyi şeyin gözlemlemek olduğunu düşünüyorum. Ancak doğru yere, doğru tercihlere ve doğru insanlara bakmam gerek. Hayatıyla, hayatı için aldığı kararlarla, duruşuyla, tavrıyla, edebi ve adabıyla bana ilham olacak insanları gözlemlemem ve sözlerinden dersler almam gerek. Benden fazlasını yaşamış, benim parkurumu çok çok önceden tamamlamış, yükselmek için başkalarının omuzlarına basmamış, kalbinde sevgiyi ve merhameti eksik bırakmamış insanların bana katacak bir şeyleri muhakkak vardır. Doğru adımlar atmaya çalışmak için yolu az çok tanımam gerek. Ve bu sayede, kor ateşlerde yürümem gerekse bile neler yaşayacağımı az çok kestirebilir, en zor günlerimde bile kimseye zarar vermeden yolumu tamamlamak için bir şansım olduğunu bilebilirim.

       Tüm bunlar şahsi fikrimdir. Hayatımın bu dönemi böyle bir seyir içinde. Eksiklerimle, kusurlarımla, hatalarımla yürüyorum işte. Bazen dikene bazen de çalı çırpıya basa basa. Başkalarının bende bulmaya çalıştığı her ne varsa bir yana bırakarak iç sesimi kendime pusula yaparak yürüyorum şimdi. Nerelerden geçecek bu yol, kaç zifiri, kaç aydınlık görecek bilmeden ve en önemlisi nereye gideceğimi bilmeden yürüyorum. Bana yol kenarında ışık olan insanlar gibi ben de o diziye katılıp bir ışık olabilirsem hayatımı anlamlandırmış olurum belki. Kim bilir..

        Karşımıza bize bir şeyler katabilecek ve onu örnek alabileceğimiz kadar iyi, merhametli; feyz alabileceğimiz kadar doğru tercihler yapan, hayat parkurunu başarıyla tamamlamış ya da başarıyla adımlar atan insanlar çıksın dilerim.
Tüm ışıklara ve hayat yolumda bana ışık olacaklara en kalbi teşekkürlerimle..



                     

Işıklı Yollar

      Bir gün her şey çok farklı olacak. Bambaşka olacak içinde olunan an. Şimdi kıvrandığımız her ne varsa o zaman anlamsız kalacak. Nihayetinde değişecek her şey. Daha önce de değişenler gibi. Her insanın iyi kötü bir planı var. Gerçek olmasına ihtimal veremediği ama yine de kalbinin köşesinde özenle beslediği hayalleri var. Bir su misali insan da yoluna akar.

     Geçenlerde İnstagram Keşfet'te gezinirken şöyle bir söz çıktı karşıma. ''Nasibin senindir ve senden başkasına isabet etmez.'' Belki tam olarak böyle değildi cümle fakat çok yakındı. Bunu okuyan her insan önceliği doğrultusunda farklı yorumlar bu cümleyi. Para, iş, aşk, sağlık, başarı, ev, araba insan için nasip sayılan her ne varsa, eminim akla gelenler de bu doğrultuda. Çok güzel bir cümle değil mi ya?

     Düşünsenize, bir kitap okuyacaksınız ve o sizin hayatınızı değiştirecek belki de. Ve hayatınızı değiştirecek o kitap şimdi bir yerlerde sizi beklemekte. Muhteşem değil mi? Siz döneceksiniz, dolaşacaksınız, başka bir kitaba takılıp günlerce içinden çıkamayacaksınız ama en nihayetinde o kitapla mutlaka karşılaşacaksınız. Ve ışıklanacak yollar, değişecek her şey. Mevzu derin aslında ama böyle yüzeysel bakıldığında bile bu döngüye bir hayranlık uyandırıyor kalbimde.

      Yarınlar sürprizlerle dolu. Biz yalnızca yürüyoruz. Bazen seçimler yapmamız gerekiyor. Kalbimizle aklımız, gerçek dünyayla hayal dünyamız arasında tek başımıza kıvranıyoruz. Nihayetinde bize ayrılana ulaşıyoruz. Ötesine değil.

      Hayallerimi düşündüm bir an ve peşinden bu cümle geldi aklıma. Nasibimse, hayatımı değiştirecek o kitap benim. İçeceğim su, yiyeceğim yemek.. Yalnızca benim. Başkasına isabet etmeyecek o iş, o ünvan, o hayat benim. Bana kalan yalnızca nasibime ulaşmak için bir labirent dolaşmak olacak. İşte gerçek hayat..!

      İnsan gibi yaşayacağımız, ışıklarla dolu bir hayat dilerim..