Sevelim sevmeyelim, beğenelim beğenmeyelim içinde bulunduğumuz şu hayatta bir amacımız var. Bir yaşam amacı, bir plan, bir hayal artık her neyse. Elde etmek için ya da standartları yükseltmek için elimizden geleni yapıyoruz değil mi? Motive eden bir güç var çünkü. Hayallerimiz !!! Su akıyor ve yolunu buluyor ve mutlu son bir şekilde geliyor. Her sorun bir gün bitiyor, istediğimiz şeyler hayatımızdan mutlaka geçiyor..
Nihayetinde amacımıza ulaşıyoruz. O çok istediğimiz artık bizim. Kavuştuk, kazandık, elde ettik. Ya sonra? Tüm çaba, gösterilen müsamaha, sabır ve dua bunun için miydi, nidaları işte bu bitişlerden sonra başlıyor değil mi? Hayallerimiz belki de bizim tasarımımız olduğu için güzeldi. Gerçekler bambaşka bir dünyada seyir etti. Hayat..
Bir şeyi ki bu şey her ne olursa olsun çok istemek gerçekten güzel bir duygu olsa gerek.. Yarın için hayalini kurduğun bir dünya var sonuçta. Mutlu eden, düşündükçe yüzünü gülümseten planların olması cidden güzel. Peki her şey tamam olduğunda? İşte oradaki sonra, bir son gibi.. Hayallerinin bitişi ve gerçeklerle tanışmak gibi. Ürkütüyor biraz değil mi? Bitti. Tüm hayaller bitti, ihtimaller, sevinç heyecan bitti. Hayal ettiğimizi bulamadık belki.. İşte bu bitişler çok düşündürüyor beni.
Velhasıl hayaller çok güzel ama peki ya gerçek dünya?
Kavuştuk diyelim hayallere, peki ya sonra?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder