Şu hayatta hangi dert sizinle kaldı? Ya da hangi mutluluk? Hangi hüzün yapıştı yakanıza? Ya da hangi gülüş terk etmedi sizi? Hangi durum sonsuza kadar devam etti?
Hayatınızın en mutlu günü? Buruşturulup atılan sayfalarda şimdi..
En kötü gününüzün acısını hatırlayın. Unuttu içiniz o acıyı ve gitti..
En çok savunduğunuz düşüncelere suçlu gözlerle el sallıyorsunuz şimdi..
Sanırım iyi gün, kötü gün diye bir şey yok. An var. Şu an. Şimdi. Öncesi geçmiş, sonrası hayali. Neler neler geçti gitti. Kim bilir neler neler gelecek.. Bazen yanlış trenler doğru istasyona götürecek sizi, bazen doğru trenler yanlış istasyonlara.. Hayat bu değil mi?
Hayat planladığımız gibi gitmiyor bazen. Yapılan alfabe planları bile işe yaramıyor.. Mutluluk nerede bilmiyoruz fakat inatla aramaya devam ediyoruz. Yarınlar sürprizlerle dolu..
Söyleyecek çok şeyim olduğunda genelde susarım. Böyle bir suskunluk işte. Günler karışık geçiyor bende. Yani garip biraz. Aslında çok garip ama geçer..
Şu hayatta her şey geçer..
