Az önce Küçük Cadı Kiki adlı bir anime izledim. Bu yaşta çizgi film.. Haklısınız ama bazen ihtiyaç duyuyor insan. Çocuk dünyası çok farklı. Olaylara bakışları, hayatı algılayışları bizden uzakta. Hem çok basit hem de bambaşka. Çok bir malzeme beklemesem de gerekli mesajı aldım içinden.
Kiki 13 yaşında bir cadıymış ve cadılar 13 yaşına gelince bağımsız olup kendilerine yeni bir hayat kurarmış. Kiki kararlı bir şekilde süpürgesini ve Jiji isimli kedisini alarak yeni bir hayata başladı. Çalışması, para kazanması ve cadılık eğitimini tamamlaması gerektiği için kararlı bir adım attı. Ailesi de kabullendi tabi herhangi bir sorun olmadı. (Biz başka bir hayat kurmak istesek olaylar olaylar..)
İş buldu Kiki, arkadaş buldu Jiji derken günler geçti. Bir gün cadılık özelliğini kaybetmeye başladı Kiki. Uçamıyordu. O bir cadıydı ve uçamıyordu! Çok mutsuz bir günde ressam bir arkadaşı ziyaretine geldi ve onu kendi evine davet etti. Şimdi benim bahsettiğim mesaj bu konuşmalar arasında geçti. Ressam arkadaşı küçükken çok güzel resimler çizermiş. Günler geçmiş bu yeteneğini yavaş yavaş kaybetmiş. Tıpkı Kiki gibi.. Sonra dinlenmeye karar vermiş, peşinden koşmaktan vazgeçmiş ve başka şeylerle ilgilenmiş. En önemlisi.. Ruha güvenmiş. Ona bu yeteneği veren ruha güvenip kendini çok zorlamamaya karar vermiş. Zamanla alıştırmalar yapmış ve kendi tarzını yakalayıp daha güzel resimler çizmeye devam etmiş..
Bunu ben hep yaşıyorum aslında. Çok istediğim ne varsa inatla benden uzakta. Vazgeçtiğim anda ise tam karşımda.. İsteklerimizi akışa bırakmak gerekiyor belki.. Ruha güvenip, başka pencerelerden bakmaya çalışmak gerekli. Bunu yapmak her ne kadar zor olsa da, sancıyı azaltır en azından. En çok istediğin, vazgeçtiğin an senin! Tuhaf bir döngü değil mi?
Ayrıntılara boğulmadan, ince düşüncelere kapılmadan şunu söyledi bana Kiki: Dur. Sadece dur. Bırak su yolunu bulsun, ruhun kalbinle buluşsun. Doğru olan, faydalı olan, olacak olan her ne varsa zaten olur. Dur. Rüzgarı bazen karşına al, bazen sakince yerine otur. Ah Kiki.. Bunlar doğru değil mi? Akışa bırakıp, ruha güvenmek gerekli.
